Αποτελέσματα live αναζήτησης

Ν. 539/1945 — Περί χορηγήσεως κατ' έτος εις τους µισθωτούς αδειών µετ' αποδοχών Προβολή νόμου
Άρθρο 5
§ 1
1. Πάσα συµφωνία µεταξύ εργοδότου και µισθωτού, περιλαµβάνουσα την εγκατάλειψιν του εις άδειαν δικαιώµατος του µισθωτού ή την παραίτησιν τούτου από του εν λόγω δικαιώµατος, και εάν προβλέπη την καταβολή εις αυτόν απηυξηµένης αποζηµιώσεως, θεωρείται ανύπαρκτος. Επιφυλασσομένων των διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας, εργοδότης αρνούμενος την χορήγησιν εις μισθωτόν αυτού της νομίμου κατ’ έτος άδειας του, υποχρεούται όπως άμα τη λήξει του έτους, καθ’ ο δικαιούται αδείας ο μισθωτός, και μετά προηγουμένην διαπίστωσιν της παραλείψεως ταύτης υπό οργάνου του Υπουργείου Εργασίας, καταβάλη εις αυτόν τας αντιστοίχους αποδοχάς των ημερών αδείας, ηυξημένας κατά 100%.
§ 2
2. Εις πάντα µισθωτόν, αναλαµβάνοντα έµµισθον απασχόλησιν κατά την διάρκεια της ετησίας αδείας τους, ο απασχολήσας τούτον εργοδότης δικαιούται να µη καταβάλλει αµοιβήν δια το αντίστοιχον χρονικόν διάστηµα.
§ 3
3. ....................
§ 4
4. Σε περίπτωση λύσης της σχέσης εργασίας με οποιοδήποτε τρόπο ή λήξης της εποχιακής απασχόλησης προτού συμπληρωθεί δωδεκάμηνο στη σχέση εργασίας, οι μισθωτοί δικαιούνται από τον εργοδότη τους δύο (2) ημερομίσθια, για κάθε μήνα απασχόλησης τους, ανεξάρτητα από τυχόν οφειλόμενη, σ' αυτούς αποζημίωση για άλλο λόγο.
Για απασχόληση μικρότερη από ένα μήνα καταβάλλεται ανάλογο κλάσμα.
Για την εφαρμογή των προηγούμενων εδαφίων, προκειμένου για μισθωτούς που παρέχουν εργασία εκ περιτροπής ή διαλείπουσα, ως μήνα λογίζονται είκοσι πέντε (25) ημέρες απασχόλησης.
Ειδικότερα για τους απασχολούμενους εποχιακά σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις της χώρας, ορίζεται ότι κατά τη λήξη της εποχιακής τους απασχόλησης με οποιονδήποτε τρόπο δικαιούνται αποδοχών αδείας δύο (2) ημερών κατά μήνα απασχόλησης, ανεξάρτητα από τυχόν οφειλόμενη σε αυτούς αποζημίωση για άλλο λόγο. Για απασχόληση μικρότερη από μήνα καταβάλλεται ανάλογο κλάσμα.
§ 5
5. Αν λυθεί η σχέση εργασίας μισθωτού με οποιοδήποτε τρόπο πριν λάβει την κανονική άδεια που του οφείλεται, ο μισθωτός δικαιούται τις αποδοχές τις οποίες θα έπαιρνε αν του είχε χορηγηθεί η άδεια.
Ο χρόνος της ετήσιας άδειας δεν θα υπερβαίνει τον ένα (1) μήνα ετησίως. Ο χρόνος της άδειας αυτής είναι χρόνος εν ασφαλίσει, οι δε αποδοχές υπόκεινται στις νόμιμες υπέρ των ασφαλιστικών ταμείων κρατήσεις, αναγνωρίζονται δε ως ημέρες που διανύθηκαν σε καθεστώς απασχόλησης από τον Ο.Α.Ε.Δ..
§ 6
6. Aπαγορεύεται εις τον εργοδότην να απολύσει τον µισθωτόν, διαρκούσης τα χορηγηθείσης εις τούτον αδείας.
§ 7
7. Aι παραβάσεις των ορισµών του παρόντος νόµου εκδικάζονται, επι τη εγκλήσει των εποπτευόντων την εφαρµογήν του δηµοσίων οργάνων ή παντός έχοντος συµφέρον, κατά τας διατάξεις του Ν. διατάγµατος της 25ης Νοεµβρίου 1923 «περί αµέσου εκδικάσεως πληµµεληµάτων τινών επ αυτοφόρω» και τιµωρούνται κατά το άρθρον 3 του Νόµου Γ παρ.Λ∆΄ «περί υγιεινής και ασφαλείας των εργατών και περί ωρών εργασίας» ως ετροποποιήθη δια του άρθρου 13 του νόµου 2943 του 1922, του ποσού της εν αυτώ οριζοµένης χρηµατικής ποινής δεκαπλασιαζοµένης.