Αποτελέσματα live αναζήτησης
Άρθρο 31
Υπολογισμός σύνταξης παθόντων πολιτικών υπαλλήλων και λειτουργών - Τροποποίηση άρθρου 20 Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων
§ 1
Οι παρ. 2, 3 και 4 του άρθρου 20 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων (π.δ. 169/2007, Α’ 210), περί υπολογισμού σύνταξης παθόντων, αντικαθίστανται και το άρθρο 20 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 20 Υπολογισμός σύνταξης παθόντων
1. Ως σύνταξη που πρέπει να απονεμηθεί στον υπάλληλο που πέθανε στην υπηρεσία μετά τη συμπλήρωση πενταετούς τουλάχιστον πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας λογίζεται εκείνη που ορίζεται στα άρθρα 15 και 16.
2. Ως σύνταξη που απονέμεται στον υπάλληλο Πανεπιστημιακής ή Τεχνολογικής εκπαιδευτικής κατηγορίας που αποβιώνει στην υπηρεσία με τους όρους της περ. στ) της παρ. 1 του άρθρου 1 λογίζεται αυτή που αντιστοιχεί σε υπάλληλο με συντάξιμη υπηρεσία τριάντα πέντε (35) ετών και τον βασικό μισθό του 16ου μισθολογικού κλιμακίου (Μ.Κ.), όπως ορίζεται στο άρθρο 14 του ν. 4354/2015 (Α’ 176). Ως σύνταξη υπαλλήλου κατηγορίας Δευτεροβάθμιας ή Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης, λογίζεται αυτή που αντιστοιχεί σε υπάλληλο με συντάξιμη υπηρεσία τριάντα πέντε (35) ετών και τον βασικό μισθό του 10ου Μ.Κ. της κατηγορίας του. Από την 1η.1.2024 ως σύνταξη της παρούσας λογίζεται αυτή που αντιστοιχεί σε υπάλληλο με συντάξιμη υπηρεσία τριάντα πέντε (35) ετών και τον βασικό μισθό του 18ου Μ.Κ. για τις κατηγορίες Πανεπιστημιακής και Τεχνολογικής εκπαίδευσης και 12ου Μ.Κ. για τις κατηγορίες Δευτεροβάθμιας και Υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Αν βάσει των ετών υπηρεσίας του, ο υπάλληλος έχει κατά τον θάνατό του υψηλότερο Μ.Κ. από το οριζόμενο στην παρούσα, η σύνταξή του υπολογίζεται βάσει του Μ.Κ. αυτού.
3. Ως σύνταξη που απονέμεται στον υπάλληλο ή λειτουργό, που δεν υπάγεται στις μισθολογικές ρυθμίσεις του ν. 4354/2015 και για τον οποίο ισχύουν ίδιοι όροι με αυτούς της παρ. 2, λογίζεται αυτή που αντιστοιχεί σε υπάλληλο ή λειτουργό με συντάξιμη υπηρεσία τριάντα πέντε (35) ετών και τον βασικό μισθό του καταληκτικού Μ.Κ., μειούμενο κατά δύο Μ.Κ., του βαθμού που έφερε κατά τον χρόνο του θανάτου.
4. Ως σύνταξη που απονέμεται στον υπάλληλο ή λειτουργό που αποβιώνει κατά την εκτέλεση υπηρεσίας που συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο ή δολοφονείται ή τραυματίζεται θανάσιμα από ένα μόνο άτομο ή ομάδα κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του ή λόγω της ιδιότητάς του ως υπαλλήλου στην ενέργεια ή σε σύνταξη, λογίζεται αυτή που αντιστοιχεί σε υπάλληλο ή λειτουργό με συντάξιμη υπηρεσία τριάντα πέντε (35) ετών και με βάση τις συντάξιμες αποδοχές των παρ. 3 και 8 του άρθρου 9Α.»
«Άρθρο 20 Υπολογισμός σύνταξης παθόντων
1. Ως σύνταξη που πρέπει να απονεμηθεί στον υπάλληλο που πέθανε στην υπηρεσία μετά τη συμπλήρωση πενταετούς τουλάχιστον πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας λογίζεται εκείνη που ορίζεται στα άρθρα 15 και 16.
2. Ως σύνταξη που απονέμεται στον υπάλληλο Πανεπιστημιακής ή Τεχνολογικής εκπαιδευτικής κατηγορίας που αποβιώνει στην υπηρεσία με τους όρους της περ. στ) της παρ. 1 του άρθρου 1 λογίζεται αυτή που αντιστοιχεί σε υπάλληλο με συντάξιμη υπηρεσία τριάντα πέντε (35) ετών και τον βασικό μισθό του 16ου μισθολογικού κλιμακίου (Μ.Κ.), όπως ορίζεται στο άρθρο 14 του ν. 4354/2015 (Α’ 176). Ως σύνταξη υπαλλήλου κατηγορίας Δευτεροβάθμιας ή Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης, λογίζεται αυτή που αντιστοιχεί σε υπάλληλο με συντάξιμη υπηρεσία τριάντα πέντε (35) ετών και τον βασικό μισθό του 10ου Μ.Κ. της κατηγορίας του. Από την 1η.1.2024 ως σύνταξη της παρούσας λογίζεται αυτή που αντιστοιχεί σε υπάλληλο με συντάξιμη υπηρεσία τριάντα πέντε (35) ετών και τον βασικό μισθό του 18ου Μ.Κ. για τις κατηγορίες Πανεπιστημιακής και Τεχνολογικής εκπαίδευσης και 12ου Μ.Κ. για τις κατηγορίες Δευτεροβάθμιας και Υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Αν βάσει των ετών υπηρεσίας του, ο υπάλληλος έχει κατά τον θάνατό του υψηλότερο Μ.Κ. από το οριζόμενο στην παρούσα, η σύνταξή του υπολογίζεται βάσει του Μ.Κ. αυτού.
3. Ως σύνταξη που απονέμεται στον υπάλληλο ή λειτουργό, που δεν υπάγεται στις μισθολογικές ρυθμίσεις του ν. 4354/2015 και για τον οποίο ισχύουν ίδιοι όροι με αυτούς της παρ. 2, λογίζεται αυτή που αντιστοιχεί σε υπάλληλο ή λειτουργό με συντάξιμη υπηρεσία τριάντα πέντε (35) ετών και τον βασικό μισθό του καταληκτικού Μ.Κ., μειούμενο κατά δύο Μ.Κ., του βαθμού που έφερε κατά τον χρόνο του θανάτου.
4. Ως σύνταξη που απονέμεται στον υπάλληλο ή λειτουργό που αποβιώνει κατά την εκτέλεση υπηρεσίας που συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο ή δολοφονείται ή τραυματίζεται θανάσιμα από ένα μόνο άτομο ή ομάδα κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του ή λόγω της ιδιότητάς του ως υπαλλήλου στην ενέργεια ή σε σύνταξη, λογίζεται αυτή που αντιστοιχεί σε υπάλληλο ή λειτουργό με συντάξιμη υπηρεσία τριάντα πέντε (35) ετών και με βάση τις συντάξιμες αποδοχές των παρ. 3 και 8 του άρθρου 9Α.»