Αξιώσεις επί δημευθέντων

1. Καθένας που αξιώνει δικαίωμα επί των κατασχεθέντων αντικειμένων ή μεταφορικών μέσων λαθρεμπορίας, είτε ανακαλύφθηκε είτε όχι ο δράστης αυτής, αν θέλει να αμφισβητήσει τη δήμευση αυτών δύναται να υποβάλει τις αξιώσεις του με αίτησή του στον εισαγγελέα. Η αίτηση εισάγεται στο αρμόδιο δικαστήριο και συζητείται με την κύρια συζήτηση στην οποία καλείται και ο ως άνω αιτών. Το δικαστήριο αποφαίνεται επί της αίτησης και, αν δεν αποφανθεί υπέρ της δήμευσης, διατάσσει την απόδοση των κατασχεθέντων ή του πλειστηριάσματος στο δικαιούχο, αφαιρουμένων των δασμοφορολογικών επιβαρύνσεων.

2. Την απόδοση στον δικαιούχο διατάσσει το δικαστήριο αυτεπάγγελτα, όταν κρίνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση δήμευσης.

3. Η απόδοση κατά τα ανωτέρω των κατασχεθέντων στο δικαιούχο από την τελωνειακή αρχή ενεργείται μετά την καταβολή ή μη, αναλόγως του αιτούμενου προορισμού, των δασμοφορολογικών και λοιπών επιβαρύνσεων. Αν, με την απόφαση που αποφαίνεται για τη δήμευση, το Δικαστήριο αποφασίζει την καταδίκη του δράστη, η απόφαση για τη δήμευση καθίσταται τελεσίδικη, όταν παρέλθουν οι νόμιμες προθεσμίες άσκησης ενδίκων μέσων ως προς τον καταδικασθέντα. Ο τρίτος, ο οποίος έχει αξιώσεις επί των δημευόμενων αντικειμένων με βάση την απόφαση, δεν δύναται να προσβάλει με ένδικα μέσα την απόφαση, δύναται όμως να παρέμβει και να υποβάλει τις αξιώσεις του σε κάθε συζήτηση της υπόθεσης και όταν ασκούνται ένδικα μέσα από τον καταδικασθέντα.

4. Αν η αποφαινόμενη για τη δήμευση απόφαση του δικαστηρίου δεν περιέχει διάταξη που να καταδικάζει τον δράστη της λαθρεμπορίας, δύναται να ανακοπεί από οποιονδήποτε έχει αξιώσεις επί των δημευόμενων αντικειμένων, αλλά δεν κλήθηκε να παραστεί κατά τη συζήτηση επί της οποίας εξεδόθη, εντός προθεσμίας εξήντα (60) ημερών, που αρχίζει από την επομένη της έκδοσής της. Επί της ανακοπής αποφαίνεται το Πλημμελειοδικείο. Η απόφασή αυτού είναι τελεσίδικη και δεν επιτρέπεται κατ' αυτής ένδικο μέσο.