Διοικητικές κυρώσεις

1. Το Διοικητικό Εφετείο με την ίδια απόφαση με την οποία αποφαίνεται περί της διαφυγής δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων, ποσού άνω των εκατόν πενήντα χιλιάδων (150.000) ευρώ και περί της επιβολής των προβλεπόμενων από τις κείμενες διατάξεις, προστίμων λαθρεμπορίας, απαγγέλλει υποχρεωτικά σε βάρος του παραβάτη την πλέον ενδεδειγμένη κατά περίπτωση και μία τουλάχιστον από τις εξής κυρώσεις:
α) Την απώλεια του δικαιώματος συμμετοχής σε δημοπρασίες του δημοσίου, των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, των κοινωφελών ιδρυμάτων και οργανισμών κοινής ωφέλειας για χρονικό διάστημα ενός (1) έτους,
β) την απαγόρευση για περίοδο τριών (3) ετών της σύναψης σύμβασης με το δημόσιο ή άλλους δημόσιους οργανισμούς ή φορείς,
γ) την απώλεια για περίοδο τριών (3) ετών του δικαιώματος λήψης δανείου με την εγγύηση του δημοσίου ή δημόσιων επιχορηγήσεων ή κρατικών πιστώσεων.

2. Αν οριστικοποιηθεί η καταλογιστική πράξη του προϊσταμένου της τελωνειακής αρχής, λόγω μη άσκησης προσφυγής ή άσκησης προσφυγής η οποία κρίθηκε τελεσίδικα ως εκπρόθεσμη ή κατέστη τελεσίδικη με απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου και συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παρ. 1, ο προϊστάμενος της τελωνειακής αρχής υποχρεούται να ζητήσει με αίτησή του από το Διοικητικό Εφετείο να επιβάλει τις ποινές που προβλέπει η παρ. 1. Η απόφαση που απαγγέλλει τις στερήσεις κοινοποιείται από τον γραμματέα του Διοικητικού Εφετείου στον προϊστάμενο της τελωνειακής αρχής.

3. Ο προϊστάμενος της τελωνειακής αρχής οφείλει χωρίς υπαίτια καθυστέρηση να ανακοινώνει στις αρμόδιες αρχές την καταλογιστική του πράξη ή την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου, με τις οποίες επιβάλλονται οι κυρώσεις της παρ. 1.

4. Οι κυρώσεις του παρόντος άρθρου επιβάλλονται ανεξάρτητα από τις καταλογιζόμενες δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις και τα πρόστιμα που προβλέπουν οι κείμενες διατάξεις.

5. Οι διατάξεις του παρόντος δεν εφαρμόζονται σε περίπτωση κατάργησης της δίκης.