§ 1
1. Από τον φόρο που προκύπτει για το σύνολο της αξίας της κληρονομιαίας περιουσίας εκπίπτει ο φόρος που αποδεδειγμένα καταβλήθηκε ή αυτός που οριστικά και τελεσίδικα προσδιορίστηκε ή βεβαιώθηκε σε ένα ή περισσότερα αλλοδαπά κράτη για την κινητή περιουσία που βρίσκεται σε αυτά και μέχρι του ποσού του φόρου που αναλογεί για την περιουσία που βρίσκεται σε καθένα αλλοδαπό κράτος. Για την εξεύρεση του ποσού που εκπίπτει, ο φόρος που προκύπτει για το σύνολο της αξίας της κληρονομιαίας περιουσίας, σύμφωνα με το παρόν Μέρος, επιμερίζεται ανάλογα με τα μέρη αυτής που βρίσκονται στην Ελλάδα και σε καθένα αλλοδαπό κράτος. Ο φόρος που οφείλεται μετά τις ανωτέρω εκπτώσεις δεν μπορεί να είναι μικρότερος από τον φόρο που αναλογεί στα περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται στην Ελλάδα χωρίς τον συνυπολογισμό των στοιχείων της αλλοδαπής που φορολογούνται στην Ελλάδα.
§ 2
2. Για την έκπτωση κατά την παρ. 1 ως φόρος που προσδιορίστηκε ή βεβαιώθηκε ή καταβλήθηκε στην αλλοδαπή λογίζεται αυτός που βαρύνει την περιουσία που φορολογείται στην Ελλάδα και προσδιορίστηκε ή βεβαιώθηκε ή καταβλήθηκε υπέρ του αλλοδαπού κράτους ή, προκειμένου για ομοσπονδιακό κράτος, και ο υπέρ των ομόσπονδων κρατών ή πολιτειών φόρος.
§ 3
3. Ο φόρος που προσδιορίστηκε ή βεβαιώθηκε ή καταβλήθηκε στην αλλοδαπή μετατρέπεται σε ευρώ με βάση την επίσημη τιμή στην Ελλάδα του ξένου νομίσματος, στο οποίο προσδιορίστηκε ή βεβαιώθηκε ή καταβλήθηκε αυτός, κατά τον χρόνο της γένεσης της φορολογικής υποχρέωσης.
§ 4
4. Η αίτηση για την έκπτωση του φόρου που προσδιορίστηκε ή βεβαιώθηκε ή καταβλήθηκε στην αλλοδαπή με βάση βεβαίωση της αλλοδαπής φορολογικής αρχής, υποβάλλεται εντός πενταετίας από τον οριστικό προσδιορισμό του φόρου αυτού.