Στο τρίτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 17 του
Κώδικα Μετανάστευσης (ν.
5038/2023, Α' 81), περί διαδικασίας επιδόσεων, οι λέξεις «ή 100 (μόνιμη άδεια διαμονής επενδυτή τύπου «Β.5»)» αντικαθίστανται από τις λέξεις «100 (μόνιμη άδεια διαμονής επενδυτή τύπου «Β.5») ή 100Α (άδεια διαμονής τύπου «Β.6»)», και η παρ. 1 διαμορφώνεται ως εξής:
«1. Η άδεια διαμονής επιδίδεται στον αιτούντα από την αρμόδια για την έκδοσή της υπηρεσία της Αποκεντρωμένης Διοίκησης ή από την αρμόδια διεύθυνση του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου με αποδεικτικό επίδοσης και αντίγραφο της σχετικής απόφασης. Κατά την παραλαβή της άδειας, είτε αυτή διενεργείται αυτοπρόσωπα είτε μέσω πληρεξουσίου, ο παραλαμβάνων οφείλει να φέρει διαβατήριο ή άλλο ταξιδιωτικό έγγραφο του ενδιαφερόμενου πολίτη τρίτης χώρας, με εξαίρεση όσους έχουν διαπιστωμένα αντικειμενική αδυναμία προσκόμισης διαβατηρίου. Από την ανωτέρω υποχρέωση εξαιρείται η επίδοση των αδειών διαμονής σε πληρεξουσίους, στην περίπτωση πολιτών που έχουν αιτηθεί άδεια διαμονής ως επενδυτές, σύμφωνα με τα άρθρα 97 (άδεια διαμονής τύπου «Β.2»), 98 (άδεια διαμονής τύπου «Β.3»), 100 (μόνιμη άδεια διαμονής επενδυτή τύπου «Β.5») ή 100Α (άδεια διαμονής τύπου «Β.6»), για τους οποίους γίνεται δεκτή η προσκόμιση επικυρωμένου αντιγράφου του διαβατηρίου. Προϋπόθεση για την επίδοση της απόφασης αποδοχής αιτήματος χορήγησης άδειας διαμονής είναι η επίδειξη από τον ενδιαφερόμενο της βεβαίωσης κατάθεσης.».