§ 1
Στα δάνεια που έχουν παρασχεθεί με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου δυνάμει των υπ’ αρ.:
α) 2/49086/0025/3.7.2009 (Β' 1396) και 2/54979/0025/23.7.2009 (Β' 1554) αποφάσεων του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών,
β) 2/6540/0025/19.1.2011 (Β' 23), 2/3203/0025/28.3.2011 (Β' 820) και 2/25258/0025/21.4.2011 (Β' 835) αποφάσεων του Υφυπουργού Οικονομικών,
γ) 2/55608/0025/17.8.2011 (Β' 1837), 2/64312/0025/12.9.2011 (Β' 2029, διόρθωση σφάλματος Β' 2259) και 2/39254/0025/12.9.2011 (Β' 2217) αποφάσεων του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, τα πιστωτικά ιδρύματα, προκειμένου να εξοφληθούν από το Δημόσιο, υποβάλλουν το αίτημα κατάπτωσης με τα δικαιολογητικά της υπ’ αρ. 2/18649/0025/15.5.2020 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Επικρατείας (Β' 2169), μετά την παρέλευση τριμήνου από την ολοσχερή ρευστοποίηση των εξασφαλίσεων ή από την έναρξη της δικαστικής επιδίωξης κατά του πρωτοφειλέτη ή του εγγυητή ή του συνυπόχρεού του προς είσπραξη του συνόλου των ανεξόφλητων απαιτήσεων με σκοπό την ολοσχερή ρευστοποίηση των τυχόν ληφθεισών εξασφαλίσεων. Ειδικά για την απόδειξη της έναρξης της σχετικής επιδίωξης τα πιστωτικά ιδρύματα συνυποβάλλουν με το αίτημα κατάπτωσης το κατά περίπτωση προσήκον στοιχείο, ιδίως δε το νομίμως επιδοθέν στον καθ’ ου αντίγραφο απογράφου δικαστικής απόφασης ή διαταγής πληρωμής με επιταγή προς εκτέλεση, και την αναγγελία απαιτήσεων κατά την πτωχευτική διαδικασία.