Αποτελέσματα live αναζήτησης
Άρθρο 50
Απαιτούμενο περιθώριο φερεγγυότητας για πρόσθετες παροχές που παρέχονται συμπληρωματικά προς τις συνταξιοδοτικές παροχές και καλύπτουν τους ασφαλιστικούς κινδύνους της ανικανότητας για εργασία, αναπηρίας, ασθένειας ή ατυχήματος, θανάτου συνεπεία ατυχήματος και διακοπής της εργασίας (άρθρο 18 της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/2341)
§ 1
1. Το απαιτούμενο περιθώριο φερεγγυότητας για πρόσθετες παροχές που παρέχονται συμπληρωματικά προς τις συνταξιοδοτικές παροχές, και καλύπτουν τους ασφαλιστικούς κινδύνους της ανικανότητας για εργασία, αναπηρίας, ασθένειας ή ατυχήματος, θανάτου συνεπεία ατυχήματος και διακοπής της εργασίας καθορίζεται με βάση είτε το ετήσιο ποσό των εισφορών, είτε τη μέση επιβάρυνση από αποζημιώσεις των τριών (3) τελευταίων οικονομικών χρήσεων.
§ 2
2. Το ύψος του απαιτούμενου περιθωρίου φερεγγυότητας είναι ίσο προς το μεγαλύτερο από τα δύο (2) αποτελέσματα που καθορίζονται στις παρ. 3 και 4.
§ 3
3. Για τη βάση υπολογισμού των εισφορών επιλέγεται το μεγαλύτερο μεταξύ του ποσού των ακαθαρίστων δεδουλευμένων εισφορών και του ποσού των ακαθάριστων καταχωρηθεισών εισφορών όπως υπολογίζονται κατωτέρω.
Αθροίζονται οι εισφορές κατά την τελευταία οικονομική χρήση. Από το άθροισμα αυτό αφαιρείται το συνολικό ποσό των εισφορών που ακυρώθηκαν κατά την τελευταία οικονομική χρήση. Το υπολογισθέν ποσό διαιρείται σε δύο μέρη, από τα οποία το πρώτο ανέρχεται μέχρι πενήντα εκατομμύρια (50.000.000) ευρώ, ενώ το δεύτερο περιλαμβάνει το επιπλέον ποσό. Το δεκαοκτώ τοις εκατό (18%) του πρώτου μέρους και το δεκαέξι τοις εκατό (16%) του δεύτερου αθροίζονται. Στη συνέχεια το ποσό αυτό πολλαπλασιάζεται επί το πηλίκο που προκύπτει από την κατά τα τελευταία τρία (3) οικονομικά έτη υφιστάμενη σχέση μεταξύ του ποσού των αποζημιώσεων σε βάρος του Τ.Ε.Α. μετά από την αφαίρεση των ανακτήσιμων ποσών από αντασφαλίσεις και του ακαθάριστου ποσού των αποζημιώσεων. Ο λόγος αυτός σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι μικρότερος από πενήντα τοις εκατό (50%).
Αθροίζονται οι εισφορές κατά την τελευταία οικονομική χρήση. Από το άθροισμα αυτό αφαιρείται το συνολικό ποσό των εισφορών που ακυρώθηκαν κατά την τελευταία οικονομική χρήση. Το υπολογισθέν ποσό διαιρείται σε δύο μέρη, από τα οποία το πρώτο ανέρχεται μέχρι πενήντα εκατομμύρια (50.000.000) ευρώ, ενώ το δεύτερο περιλαμβάνει το επιπλέον ποσό. Το δεκαοκτώ τοις εκατό (18%) του πρώτου μέρους και το δεκαέξι τοις εκατό (16%) του δεύτερου αθροίζονται. Στη συνέχεια το ποσό αυτό πολλαπλασιάζεται επί το πηλίκο που προκύπτει από την κατά τα τελευταία τρία (3) οικονομικά έτη υφιστάμενη σχέση μεταξύ του ποσού των αποζημιώσεων σε βάρος του Τ.Ε.Α. μετά από την αφαίρεση των ανακτήσιμων ποσών από αντασφαλίσεις και του ακαθάριστου ποσού των αποζημιώσεων. Ο λόγος αυτός σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι μικρότερος από πενήντα τοις εκατό (50%).
§ 4
4. Η βάση των αποζημιώσεων υπολογίζεται ως εξής:
Αθροίζονται τα ποσά των αποζημιώσεων που καταβάλλονται χωρίς αφαίρεση των αντασφαλιστικών εκχωρήσεων, κατά τις περιόδους που αναφέρονται στην παρ. 1. Στο άθροισμα αυτό, προστίθεται το ποσό των τεχνικών προβλέψεων για εκκρεμείς αποζημιώσεις, που πραγματοποιούνται στο τέλος της τελευταίας οικονομικής χρήσης. Από το άθροισμα που προκύπτει σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο αφαιρείται το ποσό ανακτήσεων που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια των περιόδων που αναφέρονται στην παρ. 1. Από το εναπομένον αυτό ποσό, αφαιρείται το ποσό των τεχνικών προβλέψεων για εκκρεμείς αποζημιώσεις, κατά την έναρξη της εξεταζόμενης τριετίας. Το ένα τρίτο (1/3) των ποσών που προκύπτουν από τον ανωτέρω υπολογισμό διαιρείται σε δύο μέρη, από τα οποία το πρώτο ανέρχεται μέχρι τριάντα πέντε εκατομμυρίων (35.000.000) ευρώ, ενώ το δεύτερο περιλαμβάνει το επιπλέον ποσό. Το είκοσι έξι τοις εκατό (26%) του πρώτου μέρους και το είκοσι τρία τοις εκατό (23%) του δεύτερου αθροίζονται. Στη συνέχεια το προκύπτον ποσό πολλαπλασιάζεται επί το πηλίκο που προκύπτει από την κατά τα τελευταία τρία (3) οικονομικά έτη υφιστάμενη σχέση μεταξύ του ποσού των αποζημιώσεων σε βάρος του Τ.Ε.Α. μετά από αφαίρεση των ανακτήσιμων ποσών από αντασφαλίσεις και του ακαθάριστου ποσού των αποζημιώσεων. Ο λόγος αυτός σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι μικρότερος από πενήντα τοις εκατό (50%).
Αθροίζονται τα ποσά των αποζημιώσεων που καταβάλλονται χωρίς αφαίρεση των αντασφαλιστικών εκχωρήσεων, κατά τις περιόδους που αναφέρονται στην παρ. 1. Στο άθροισμα αυτό, προστίθεται το ποσό των τεχνικών προβλέψεων για εκκρεμείς αποζημιώσεις, που πραγματοποιούνται στο τέλος της τελευταίας οικονομικής χρήσης. Από το άθροισμα που προκύπτει σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο αφαιρείται το ποσό ανακτήσεων που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια των περιόδων που αναφέρονται στην παρ. 1. Από το εναπομένον αυτό ποσό, αφαιρείται το ποσό των τεχνικών προβλέψεων για εκκρεμείς αποζημιώσεις, κατά την έναρξη της εξεταζόμενης τριετίας. Το ένα τρίτο (1/3) των ποσών που προκύπτουν από τον ανωτέρω υπολογισμό διαιρείται σε δύο μέρη, από τα οποία το πρώτο ανέρχεται μέχρι τριάντα πέντε εκατομμυρίων (35.000.000) ευρώ, ενώ το δεύτερο περιλαμβάνει το επιπλέον ποσό. Το είκοσι έξι τοις εκατό (26%) του πρώτου μέρους και το είκοσι τρία τοις εκατό (23%) του δεύτερου αθροίζονται. Στη συνέχεια το προκύπτον ποσό πολλαπλασιάζεται επί το πηλίκο που προκύπτει από την κατά τα τελευταία τρία (3) οικονομικά έτη υφιστάμενη σχέση μεταξύ του ποσού των αποζημιώσεων σε βάρος του Τ.Ε.Α. μετά από αφαίρεση των ανακτήσιμων ποσών από αντασφαλίσεις και του ακαθάριστου ποσού των αποζημιώσεων. Ο λόγος αυτός σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι μικρότερος από πενήντα τοις εκατό (50%).
§ 5
5. Αν το απαιτούμενο περιθώριο φερεγγυότητας, όπως αυτό υπολογίζεται σύμφωνα με τις παρ. 2 έως 4, είναι μικρότερο από το απαιτούμενο περιθώριο φερεγγυότητας του προηγούμενου έτους, το απαιτούμενο περιθώριο φερεγγυότητας λαμβάνεται τουλάχιστον ίσο προς το απαιτούμενο περιθώριο φερεγγυότητας του προηγούμενου έτους, πολλαπλασιαζόμενο επί τον αριθμητικό λόγο του ποσού των τεχνικών προβλέψεων για τις αποζημιώσεις που εκκρεμούσαν κατά τη λήξη της τελευταίας οικονομικής χρήσης, προς το ποσό των τεχνικών προβλέψεων για τις αποζημιώσεις που εκκρεμούσαν κατά την έναρξη της τελευταίας οικονομικής χρήσης. Στους υπολογισμούς αυτούς, οι τεχνικές προβλέψεις υπολογίζονται χωρίς τις τυχόν αντασφαλίσεις. Αυτός ο αριθμητικός λόγος δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερος από ένα (1).