§ 1
1. Θεσπίζεται επίδομα γέννησης για κάθε παιδί που γεννιέται στην Ελλάδα, το οποίο χορηγείται υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στις διατάξεις του Πρώτου Μέρους του παρόντος νόμου.
Για τον καθορισμό του ύψους του επιδόματος λαμβάνεται υπόψιν ο αριθμός των εξαρτώμενων τέκνων της οικογένειας, όπως αυτός διαμορφώνεται μετά τη γέννηση του τέκνου και το ποσό καταβάλλεται ως εξής: α) δύο χιλιάδες τετρακόσια (2.400,00) ευρώ για το πρώτο κατά σειρά γέννησης εξαρτώμενο τέκνο, β) δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700,00) ευρώ για το δεύτερο κατά σειρά γέννησης εξαρτώμενο τέκνο, γ) τρεις χιλιάδες (3.000,00) ευρώ για το τρίτο κατά σειρά γέννησης εξαρτώμενο τέκνο και δ) τρεις χιλιάδες πεντακόσια (3.500,00) ευρώ για το τέταρτο και κάθε επόμενο, κατά σειρά γέννησης, εξαρτώμενο τέκνο.
§ 2
2. Δικαιούχος του επιδόματος είναι η διαμένουσα νόμιμα και μόνιμα στην Ελλάδα μητέρα του παιδιού, εφόσον η ίδια ή ο πατέρας του παιδιού εμπίπτει σε μία από τις κατηγορίες της παραγράφου 1 του άρθρου 7. Σε περίπτωση θανάτου της μητέρας ή εκ μέρους της υπαίτιας εγκατάλειψης του παιδιού, το επίδομα καταβάλλεται στον διαμένοντα νόμιμα και μόνιμα στην Ελλάδα πατέρα του παιδιού, εφόσον αυτός ασκεί την επιμέλειά του. Σε κάθε περίπτωση το επίδομα καταβάλλεται στον διαμένοντα νόμιμα και μόνιμα στην Ελλάδα ασκούντα την επιμέλεια του παιδιού.
§ 3
3. Σε περίπτωση που εκκρεμεί ενώπιον δικαστηρίου η ανάθεση της επιμέλειας του παιδιού, το επίδομα δεν χορηγείται πριν την έκδοση σχετικής δικαστικής απόφασης, ως τέτοια νοείται δε και η απόφαση, με την οποία ανατίθεται η επιμέλεια του παιδιού στο πλαίσιο ζητηθείσας προσωρινής δικαστικής προστασίας.