1. Κατάσχεση που έχει επιβληθεί από τη Φορολογική Διοίκηση στα χέρια τρίτων κατά τις διατάξεις των άρθρων 30Α και 30Β του ν.δ.
356/1974 (A' 90) σε καταθέσεις τραπεζικού λογαριασμού ή τοποθετήσεις λογαριασμών πληρωμών, κοινών ή ατομικών, περιορίζεται για έναν μοναδικό λογαριασμό, εφόσον:
α) έχουν τακτοποιηθεί στο σύνολό τους με ρύθμιση ή με αναστολή πληρωμής οι ατομικές ληξιπρόθεσμες οφειλές του καθ’ ου η κατάσχεση προς τη Φορολογική Διοίκηση, καθώς και αυτές για τις οποίες έχει ευθύνη καταβολής και τηρούνται οι όροι των ρυθμίσεων αυτών,
β) έχει εξοφληθεί εμπρόθεσμα η δόση της ρύθμισης του δεύτερου ημερολογιακού μήνα που προηγείται του μήνα χορήγησης του περιορισμού της κατάσχεσης και γ) προκειμένου για φυσικά πρόσωπα, έχει υποβληθεί η ηλεκτρονική δήλωση της παραγράφου 2 του άρθρου 31 του ν.δ.
356/1974 για τη δήλωση μοναδικού ακατάσχετου λογαριασμού.
Σε περίπτωση απώλειας ρύθμισης για την οποία έχει χορηγηθεί ο περιορισμός του παρόντος άρθρου, ο περιορισμός παύει οριστικά να ισχύει και δεν χορηγείται εκ νέου σε περίπτωση υπαγωγής των ίδιων οφειλών σε νέα ρύθμιση. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, δεν θεωρείται απώλεια ρύθμισης η υπαγωγή στη ρύθμιση του Μέρους Β΄ του παρόντος νόμου οφειλών που είχαν ρυθμιστεί με άλλες διατάξεις και επιτρέπεται να υπαχθούν στη ρύθμιση του Μέρους Β΄ του παρόντος νόμου.