Αποτελέσματα live αναζήτησης

Ν. 4601/2019 — Εταιρικοί µετασχηµατισµοί και εναρµόνιση του νοµοθετικού πλαισίου µε τις διατάξεις της Οδηγίας 2014/55/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου της 16ης Απριλίου 2014 για την έκδοση ηλεκτρονικών τιµολογίων στο πλαίσιο δηµόσιων συµβάσεων και λοιπές διατάξεις. [Εταιρικοί μετασχηματισμοί και ηλεκτρονικά τιμολόγια για δημόσιες συμβάσεις] Προβολή νόμου
Άρθρο 103ιε

Έλεγχος νομιμότητας της διασυνοριακής διάσπασης (άρθρο 160ιε Οδηγίας 2017/1132/ΕΕ)

§ 1
1. Η διαδικασία της διασυνοριακής διάσπασης υπόκειται σε έλεγχο νομιμότητας, για το σκέλος που αφορά στην ολοκλήρωση της διασυνοριακής διάσπασης, ως προς την επωφελούμενη ή τις επωφελούμενες από τη διάσπαση ημεδαπές εταιρείες. Αρμόδια αρχή για τη διενέργεια του ως άνω ελέγχου ορίζεται η Διεύθυνση Εταιρειών της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου του Υπουργείου Ανάπτυξης. Η αρμόδια αρχή ελέγχει, ιδίως, αν η επωφελούμενη ή οι επωφελούμενες ημεδαπές εταιρείες συμμορφώνονται με τις διατάξεις του ημεδαπού δικαίου περί σύστασης και καταχώρισης εταιρειών και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, εάν έχουν θεσπισθεί ρυθμίσεις για τη συμμετοχή των εργαζομένων, σύμφωνα με το άρθρο 103ιβ.
§ 2
2. Για τους σκοπούς της παρ. 1, κάθε εταιρεία που μετέχει στη διασυνοριακή διάσπαση υποβάλλει στην αρμόδια αρχή αίτηση για διενέργεια του ελέγχου και για καταχώριση της διασυνοριακής διάσπασης στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο, η οποία συνοδεύεται από:
α) το σχέδιο διασυνοριακής διάσπασης,
β) την έγκριση του σχεδίου διασυνοριακής διάσπασης από τη συνέλευση, όπου απαιτείται, και
γ) τη σύμβαση διάσπασης του άρθρου 67.
§ 3
3. Η αίτηση της παρ. 2, περιλαμβανομένων των εγγράφων και πληροφοριών από τα οποία συνοδεύεται, μπορεί να υποβάλλεται και μόνον ηλεκτρονικά.
§ 4
4. Η αρμόδια αρχή της παρ. 1 εγκρίνει τη διασυνοριακή διάσπαση, μόλις διαπιστώσει ότι οι όροι των παρ. 1 και 2 έχουν πληρωθεί.
§ 5
5. Το πιστοποιητικό του άρθρου 103ιγ γίνεται δεκτό από την αρμόδια αρχή της παρ. 1 ως επαρκής απόδειξη για την ορθή ολοκλήρωση των εφαρμοστέων πριν από τη διασυνοριακή διάσπαση διαδικασιών και διατυπώσεων στο οικείο κράτος μέλος, χωρίς τα οποία η διασυνοριακή διάσπαση δεν μπορεί να εγκριθεί.