1. Το άρθρο 25
του ν.
1882/1990 (ΦΕΚ 43
Α)
αντικαθίσταται
ως εξής:
"Άρθρο 25 Ποινικό
αδίκημα μη
καταβολής
χρεών προς το
Δημόσιο και
τρίτους
1. Η παραβίαση
της
προθεσμίας
καταβολής,
κατά τις
διατάξεις
που ισχύουν
κάθε φορά, των
χρεών προς το
Δημόσιο και
τρίτους, πλην
ιδιωτών, που
εισπράττονται
από τις
δημόσιες οικονομικές
υπηρεσίες
και τα
τελωνεία, τα.
οποία είναι
βεβαιωμένα
και
ληξιπρόθεσμα
στις
αρμόδιες
υπηρεσίες,
εφόσον αυτή
αναφέρεται
στη μη
καταβολή
τριών (3) συνεχών
δόσεων, ή προκειμένου
για χρέη που
καταβάλλονται
εφάπαξ σε
καθυστέρηση
καταβολής
πέραν των δύο (2)
μηνών από τη λήξη
του χρόνου
καταβολής
τους,
διώκεται
ύστερα από
αίτηση του προϊσταμένου
των ανωτέρω
υπηρεσιών
προς τον
εισαγγελέα
πρωτοδικών
της έδρας
τους και
τιμωρείται με
ποινή
φυλάκισης:
α) Τεσσάρων (4)
τουλάχιστο
μηνών
προκειμένου
για δάνεια με
εγγύηση του
Ελληνικού
Δημοσίου,
παρακρατούμενους
ή
επιρριπτόμενους
φόρους και
δύο (2)
τουλάχιστο
μηνών
προκειμένου για τους
λοιπούς
φόρους και
χρέη γενικά,
εφόσον το
ποσό της
ληξιπρόθεσμης
για την
καταβολή
οφειλής, μαζί
με τις κάθε
είδους
προσαυξήσεις,
υπερβαίνει τα τρεις χιλιάδες (3.000) Ευρώ όταν
πρόκειται για
δάνεια και
παρακρατούμενους
ή
επιρριπτόμενους
φόρους και τα έξι χιλιάδες (6.000) Ευρώ όταν
πρόκειται για
τους
λοιπούς
φόρους και
χρέη γενικά.
β) Έξι (6)
τουλάχιστο
μηνών
προκειμένου
για δάνεια με
την εγγύηση
του
Ελληνικού
Δημοσίου,
παρακρατούμενους
ή
επιρριπτόμενους
φόρους και
τεσσάρων (4)
τουλάχιστο
μηνών προκείμενου
για τους
λοιπούς
φόρους και
χρέη γενικά,
εφόσον το
ποσό της
ληξιπρόθεσμης
για την
καταβολή
οφειλής, μαζί
με τις κάθε
είδους
προσαυξήσεις,
υπερβαίνει
τα έξι χιλιάδες (6.000) Ευρώ όταν
πρόκειται για
δάνεια και
παρακρατούμενους
ή
επιρριπτόμενους
φόρους και τα τα εννέα χιλιάδες (9.000) Ευρώ όταν
πρόκειται για
τους
λοιπούς
φόρους και χρέη γενικά.
γ) Ενός (1)
τουλάχιστον
έτους
προκειμένου
για δάνεια με
εγγύηση του
Ελληνικού
Δημοσίου,
παρακρατούμενους
ή επιρρίπταμε
νους φόρους
και έξι (6)
τουλάχιστο
μηνών
προκειμένου
για τους
λοιπούς
φόρους και
χρέη γενικά,
εφόσον το
ποσό της
ληξιπρόθεσμης
για την
καταβολή
οφειλής, μαζί
με τις κάθε
είδους
προσαυξήσεις,
υπερβαίνει
τα τα εννέα χιλιάδες (9.000) Ευρώ όταν
πρόκειται για
δάνεια και
παρακρατούμενους
ή
επιρριπτόμενους
φόρους και τα δεκατέσσερις χιλιάδες (14.000) Ευρώ όταν
πρόκειται για
τους λοιπούς
φόρους και
χρέη γενικά. Η
παραβίαση της
προθεσμίας
του πρώτου
εδαφίου της
παραγράφου
αυτής δύναται
να κριθεί
ατιμώρητη,
εφόσον το
ποσό που
οφείλεται
καταβληθεί
μέχρι την εκδίκαση
της υπόθεσης.
2. Στις πιο κάτω
περιπτώσεις
οφειλετών
του
Δημοσίου
και τρίτων πλην
ιδιωτών, οι
προβλεπόμενες
ποινές που
αναφέρονται
στην
παράγραφο 1
του παρόντος
άρθρου,
επιβάλλονται
και προκειμένου:
α) Για
ημεδαπές
ανώνυμες
εταιρίες,
στους
προέδρους
των Δ.Σ.,
στους
διευθύνοντες
ή
εντεταλμένους
ή
συμπράττοντες
συμβούλους
ή διοικητές ή
γενικούς
διευθυντές ή
διευθυντές
αυτών ή σε κάθε
πρόσωπο
εντεταλμένο
είτε άμεσα από
το νόμο είτε από
ιδιωτική
βούληση είτε
από δικαστική
απόφαση στη
διοίκηση ή
διαχείριση
αυτών,
σωρευτικά ή μη.
Αν
ελλείπουν
όλα τα παραπάνω
πρόσωπα, οι
ποινές
επιβάλλονται
κατά των μελών
των
διοικητικών
συμβουλίων
των εταιριών
αυτών, εφόσον
ασκούν
πράγματι
προσωρινά ή
διαρκώς ένα από
τα καθήκοντα
που αναφέρονται πιο πάνω.
β) Για
εταιρίες
ομόρρυθμες ή
ετερόρρυθμες,
στους
ομόρρυθμους
εταίρους
και στους
διαχειριστές
τους. Για
περιορισμένης
ευθύνης
εταιρίες,
στους
διαχειριστές
αυτών και όταν
ελλείπουν, αδιάφορα από
το λόγο
ελλείψεως
τους ή όταν
απουσιάζουν
αυτοί από την
έδρα της
εταιρίας
χωρίς να είναι
γνωστό στη
δημόσια
οικονομική
υπηρεσία ή στο
τελωνείο
όπου είναι
βεβαιωμένα τα χρέη πού
ευρίσκονται,
σε κάθε
εταίρο,
σωρευτικά ή μη.
γ) Για
συνεταιρισμούς,
στους
προέδρους ή
γραμματείς ή
ταμίες ή
διαχειριστές
αυτών,
σωρευτικά ή μη
δ) Για
κοινοπραξίες,
κοινωνίες,
αστικές
εταιρίες,
που ασκούν
επιχείρηση,
στους
εκπροσώπους
τους και
στα μέλη τους,
σωρευτικά ή μη.
Για
συμμετοχικές
ή αφανείς
εταιρίες
που ασκούν επιχείρηση
στους
εκπροσώπους
τους.
ε) Για
αλλοδαπές
επιχειρήσεις
γενικά και
για κάθε
είδους
αλλοδαπούς
οργανισμούς
στους
διευθυντές ή
αντιπρόσωπους
ή πράκτορες
που έχουν
στην Ελλάδα,
σωρευτικά ή μη.
στ) Για νομικά
πρόσωπα, εκτός
των παραπάνω
περιπτώσεων,
στους
εκπρόσωπους
αυτών.
3.Για τα
πρόσωπα, που
αναφέρονται
στην
παράγραφο 2
του παρόντος
άρθρου, η
ποινική δίωξη
ασκείται για
τα χρέη προς το
Δημόσιο και
τρίτους πλην
ιδιωτών που
ήταν
βεβαιωμένα
κατά το χρόνο
απόκτησης της
πιο πάνω
ιδιότητας ή
βεβαιώθηκαν
κατά τη
διάρκεια που
είχαν τη
συγκεκριμένη
ιδιότητα,
ανεξάρτητα αν
μεταγενέστερα
απέβαλαν την
ιδιότητα αυτή
με
οποιονδήποτε
τρόπο
ή για
οποιαδήποτε
αιτία, καθώς
και για τα χρέη
που
βεβαιώθηκαν
ανεξάρτητα από
τη λύση ή μη των
νομικών
προσώπων, αλλά
γεννήθηκαν ή
ανάγονται
στο χρόνο που
είχαν την ιδιότητα αυτή.
Για τα χρέη
που ήταν
ληξιπρόθεσμα
κατά την
απόκτηση της
ιδιότητας
αυτής από
τους ανωτέρω,
η ποινική δίωξη
ασκείται μετά
τρεις (3) μήνες
από την απόκτηση
της. Για τα πρόσωπα, που
δεν υπείχαν
ποινική
ευθύνη κατά
τις
διατάξεις
του άρθρου
που
αντικαθίσταται,
όσον αφορά τα
ήδη
ληξιπρόθεσμα
χρέη κατά την
έναρξη ισχύος
του παρόντος
νόμου, το ποινικό
αδίκημα
διαπράττεται
μόλις
συμπληρωθούν
τέσσερις (4)
μήνες από την
έναρξη της
ισχύος του.
4.Για χρέη
βεβαιωμένα
σε βάρος
κληρονομούμενου
η ποινική δίωξη
των κληρονόμων
ασκείται μετά
ένα (1) έτος από την
πάροδο της
προθεσμίας
προς
αποποίηση της
επαχθείσας κληρονομιάς ή
κληροδοσίας.
5.Με την παροχή
διευκόλυνσης
τμηματικής
καταβολής
του χρέους
κατά τις
κείμενες
διατάξεις,
αναστέλλεται
η ποινική δίωξη,
για όσο χρόνο
διαρκεί η
ρύθμιση και ο
οφειλέτης
είναι συνεπής με τους
όρους της
ρύθμισης και
τελικά
εξαλείφεται
το αξιόποινο
σε περίπτωση
ολοσχερούς
εξόφλησης.
Επίσης, για
τον ίδιο λόγο
αναβάλλεται
η εκτέλεση
της
καταγνωσθείσας
ποινής ή διακόπτεται η
εκτέλεση
αυτής που
άρχισε, η οποία
τελικά
εξαλείφεται
σε περίπτωση
ολοσχερούς
εξόφλησης.
6.Την ίδια
ευθύνη με
τους
οφειλέτες
έχουν και οι
από
οποιαδήποτε
αιτία
συνυπόχρεοι
καταβολής
και οι
εγγυητές
χρεών κατά τα ανωτέρω. Κατά
των εγγυητών
και των
συνυπόχρεων καταβολής
χρεών προς το
Δημόσιο
λαμβάνονται
όλα τα μέτρα
που
προβλέπονται
από τη
νομοθεσία
που ισχύει
κατά των
πρωτοφειλετών,
χωρίς να
απαιτείται
βεβαίωση
του χρέους
σε βάρος τους.
7.Ο χρόνος
παραγραφής
του
αδικήματος
συμπληρώνεται
μετά
παρέλευση
πενταετίας
από την
παραγραφή της
οφειλής. Η υποβολή
αίτησης
ποινικής
δίωξης
αναστέλλει
την παραγραφή
του χρέους για
το οποίο
υποβλήθηκε,
μέχρι να
εκδοθεί
τελεσίδικη
απόφαση."