ΣτΕ 144/2026
Το έμβασμα από λογαριασμό του ίδιου προσώπου στο εξωτερικό δεν απαλλάσσει από την υποχρέωση δικαιολόγησης της πηγής και του χρόνου εισόδου των ποσών στην περιουσία - Το πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας δεν είναι το μόνο αποδεικτικό μέσο - Η μη προσκόμισή του όμως επιτρέπεται να βαρύνει αποφασιστικά τον φορολογούμενο
Το παρόν είναι προσβάσιμο μόνο από τους συνδρομητές του κόμβου, αποτελεί αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύεται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο και μέσο αναπαραγωγή του, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το Β' Τμήμα του ΣτΕ απέρριψε στο σύνολό της αίτηση αναίρεσης φορολογουμένου, ο οποίος εμφανιζόταν στο μητρώο TAXIS ως φορολογικός κάτοικος εξωτερικού (Η.Π.Α.), πλην όμως ο έλεγχος τον θεώρησε φορολογικό κάτοικο Ελλάδας και φορολόγησε ως προσαύξηση περιουσίας άγνωστης πηγής πιστώσεις 568.822,46 ευρώ σε τραπεζικούς λογαριασμούς του στην ημεδαπή για τη χρήση 2009. Το Δικαστήριο έκρινε ότι το Διοικητικό Εφετείο δεν απαίτησε «άνευ ετέρου» πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας, αλλά νομίμως συνεκτίμησε τη μη προσκόμισή του μαζί με τα λοιπά στοιχεία, κρίση σύμφωνη με τη νομολογία ΣτΕ 1445/2016 και ΣτΕ 130/2025. Εφόσον ο αναιρεσείων ήταν φορολογικός κάτοικος Ελλάδας
Το Β' Τμήμα του ΣτΕ απέρριψε στο σύνολό της αίτηση αναίρεσης φορολογουμένου, ο οποίος εμφανιζόταν στο μητρώο TAXIS ως φορολογικός κάτοικος εξωτερικού (Η.Π.Α.), πλην όμως ο έλεγχος τον θεώρησε φορολογικό κάτοικο Ελλάδας και φορολόγησε ως προσαύξηση περιουσίας άγνωστης πηγής πιστώσεις 568.822,46 ευρώ σε τραπεζικούς λογαριασμούς του στην ημεδαπή για τη χρήση 2009. Το Δικαστήριο έκρινε ότι το Διοικητικό Εφετείο δεν απαίτησε «άνευ ετέρου» πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας, αλλά νομίμως συνεκτίμησε τη μη προσκόμισή του μαζί με τα λοιπά στοιχεία, κρίση σύμφωνη με τη νομολογία ΣτΕ 1445/2016 και ΣτΕ 130/2025. Εφόσον ο αναιρεσείων ήταν φορολογικός κάτοικος Ελλάδας