ΣτΕ 37/2026
Η φορολόγηση των διανεμόμενων μη φορολογηθέντων κερδών κατά το άρθρο 47 παρ. 1 του ν. 4172/2013 δεν συνιστά παρακράτηση φόρου στην πηγή κατά την οδηγία μητρικών-θυγατρικών
Το παρόν είναι προσβάσιμο μόνο από τους συνδρομητές του κόμβου, αποτελεί αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύεται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο και μέσο αναπαραγωγή του, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Δύο γερμανικές εταιρείες, μητρικές της....... ζήτησαν από το ελληνικό Δημόσιο την έντοκη επιστροφή συνολικού ποσού 12.269.195,32 ευρώ, το οποίο θεωρούσαν ότι είχε «παρακρατηθεί» σε βάρος τους κατά τη διανομή μερίσματος από τη θυγατρική τους για το φορολογικό έτος 2014, κατά παράβαση της οδηγίας 2011/96/ΕΕ για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες.
Το ΣτΕ απέρριψε την αίτηση αναίρεσής τους κατά της απορριπτικής απόφασης του Διοικητικού Εφετείου
Έκρινε ότι ο φόρος που κατέβαλε η θυγατρική επί των διανεμηθέντων λογιστικών κερδών της, βάσει του δεύτερου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 47 του ν. 4172/2013, αποτελεί φόρο εισοδήματος του
Δύο γερμανικές εταιρείες, μητρικές της....... ζήτησαν από το ελληνικό Δημόσιο την έντοκη επιστροφή συνολικού ποσού 12.269.195,32 ευρώ, το οποίο θεωρούσαν ότι είχε «παρακρατηθεί» σε βάρος τους κατά τη διανομή μερίσματος από τη θυγατρική τους για το φορολογικό έτος 2014, κατά παράβαση της οδηγίας 2011/96/ΕΕ για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες.
Το ΣτΕ απέρριψε την αίτηση αναίρεσής τους κατά της απορριπτικής απόφασης του Διοικητικού Εφετείου
Έκρινε ότι ο φόρος που κατέβαλε η θυγατρική επί των διανεμηθέντων λογιστικών κερδών της, βάσει του δεύτερου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 47 του ν. 4172/2013, αποτελεί φόρο εισοδήματος του

