Καλλιθέα, 05-06-2020
Αριθμός Απόφασης: 1050
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗΣ
ΤΜΗΜΑ Α1 ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗΣ
Ταχ. Δ/νση: Αριστογείτονος 19
Ταχ.Κώδικας: 176 71 - Καλλιθέα
Τηλέφωνο: 213 1604559
Fax: 213 1604567
ΑΠΟΦΑΣΗ
Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Έχοντας υπ' όψη:
1. Τις διατάξεις:
α. Του
άρθρου 63 του ν.
4174/2013 (ΦΕΚ Α' 170), όπως τροποποιήθηκε,
β. Τηςπαρ.3 του άρθρου 47 του Ν.
4331/2015 (ΦΕΚ Α'69).
γ. Του άρθρου 10 της Δ. ΟΡΓ. Α
1036960 ΕΞ 2017/10-03-2017 Απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. (ΦΕΚ 968 Β722-03-2017) με θέμα «Οργανισμός της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.», όπως αναριθμήθηκε, τροποποιήθηκε και ισχύει.
δ. Της ΠΟΛ 1064/12-04-2017 Απόφασης του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΦΕΚ 1440/Τ.ΒΥ27-04-2017).
2. Την ΠΟΛ 1069/4-3-2014 Εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών.
3. Την Δ.Ε.Δ.1126366 ΕΞ 2016/30-08-2016 (ΦΕΚ 2759/01-09-2016) Απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών «Παροχή εξουσιοδότησης υπογραφής».
4. Την με αριθμό πρωτοκόλλου /28-01-2020 ενδικοφανή προσφυγή της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία « », με ΑΦΜ με έδρα τα , στο κατά της υπ' αριθμό /2019 Οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου Εισοδήματος φορολογικού έτους 2014, της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Χανίων και τα προσκομιζόμενα με αυτή σχετικά έγγραφα.
5. Την ανωτέρω περιγραφόμενη πράξη της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Χανίων της οποίας ζητείται η ακύρωση
6. Τις απόψεις της Δ.Ο.Υ. Χανίων.
7. Την εισήγηση του ορισθέντος υπαλλήλου του Τμήματος Α1 όπως αποτυπώνεται στο σχέδιο της απόφασης.
Επί της με αριθμό πρωτ /28-01-2020 ενδικοφανούς προσφυγής της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία « », με ΑΦΜ, η οποία κατατέθηκε εμπρόθεσμα και μετά τη μελέτη και την αξιολόγηση όλων των υφιστάμενων στο σχετικό φάκελο εγγράφων και των προβαλλόμενων λόγων της ενδικοφανούς προσφυγής, επαγόμαστε τα ακόλουθα
Με την υπ' αρ /2019 Οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου Εισοδήματος φορολογικού έτους 2014, της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Χανίων, προσδιορίστηκε επιπλέον καθαρό εισόδημα ποσού 58.059,30 € και καταλογίστηκε στην προσφεύγουσα διαφορά φόρου εισοδήματος ποσού 15.114,87€, πλέον 3.778,72 € πρόσθετοι φόροι άρθρου 58 του
ΚΦΔ και συνολικά το ποσό των 18.893,59 €.
Δυνάμει της με αριθμό /..../ /2018 εντολής ελέγχου της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Χανίων, διενεργήθηκε στην προσφεύγουσα έλεγχος φορολογίας εισοδήματος στις χρήσεις 2013 και 2014, σύμφωνα με τις διατάξεις του
άρθρου 23 του ν.
4174/2013 σε συνδυασμό με τις
ΠΟΛ 1037/2005 την
ΠΟΛ 1159/2011 και την
ΠΟΛ 1124/2015.
Από τον έλεγχο των δαπανών, για το φορολογικό έτος 2014, μεταξύ άλλων δεν αναγνωρίστηκε δαπάνη ποσού 40.204,99 € η οποία αφορούσε την αποζημίωση απόλυσης εμμίσθων (λογ.60.05.0010).
Συγκεκριμένα αφορούσε την αποζημίωση απόλυσης της κ αντιπροέδρου του Δ.Σ. της εταιρείας και συζύγου του προέδρου και διευθύνοντα συμβούλου του Δ.Σ. κ για την οποία ο έλεγχος έκρινε ότι πρόκειται για δαπάνη που πραγματοποιήθηκε με σκοπό το όφελος, από την μείωση των κερδών της εταιρείας και την μεταφορά χρηματικού ποσού σε μέλος του Δ.Σ. χωρίς την υποχρέωση εργοδοτικών εισφορών αλλά και με επιπλέον όφελος από τον λήπτη πέρα από την οικονομική παροχή και την φορολόγηση της αποζημίωσης με συντελεστή 0% εφόσον πρόκειται για ποσό < 60.000,00 € σύμφωνα με τις διατάξεις του
άρθρου 15§3 του ν.
4172/2013.
Η προσφεύγουσα αιτείται την τροποποίηση της προσβαλλόμενης πράξης κατά το μέρος που προσδιορίστηκε επιπλέον καθαρό εισόδημα στο φορολογικό έτος 2014 από την μη αναγνώριση της ανωτέρω δαπάνης από τα ακαθάριστα έσοδα, και ζητάει την αναγνώριση αυτής ως παραγωγικής και εκπεστέας ισχυριζόμενη ότι:
- Το ποσό της επίμαχης αποζημίωσης, που πράγματι καταβλήθηκε στην , αποτελεί παραγωγική δαπάνη για την επιχείρηση Η δαπάνη είναι παραγωγική και εκπεστέα
- Τα χρήματα αυτά πράγματι καταβλήθηκαν στην εργαζόμενη και η δαπάνη είναι παραγωγική για την επιχείρηση και πρέπει να αναγνωριστεί για έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδά της.
- Προσάγεται το πρακτικό συνεδρίασης του Δ.Σ. της εταιρείας της 10/12/2014 όπου αποφασίστηκε η διακοπή της εμπορικής δραστηριότητάς της και η απόλυση της
- Με το πρακτικό της 16/01/2015 αποφασίστηκε η ανάκληση της παραπάνω απόφασης με την επαναπρόσληψη της κ. και την παραίτηση της εταιρείας από την επιστροφή της πρόσθετης καταβληθείσας αποζημίωσης.
- Σε ότι αφορά τον υπολογισμό του ποσού της αποζημίωσης η εταιρεία διευκρινίζει ότι το ποσό προκύπτει από τις διατάξεις του άρθρου 1 του ν.
4093/2012 και υπολογίστηκε στο ποσό των 20.102,49 €.
- Το ποσό της αποζημίωσης, των 40.204.99 €, που καταβλήθηκε στην , πραγματοποιήθηκε προς το συμφέρον της επιχείρησης και εν τέλει αποτέλεσε κίνητρο για την μεγαλύτερη απόδοση όχι μόνο της ιδίας αλλά και του συνόλου του προσωπικού της εταιρείας.
- Σχετικά με την εφαρμογή, από τον έλεγχο, του
άρθρου 38 του ν.
4174/2013 περί τεχνητής διευθέτησης, η εταιρεία ισχυρίζεται ότι είναι εσφαλμένη και αόριστη εφόσον ότι είναι ασύνηθες δεν είναι απαραίτητα και τεχνητή διευθέτηση.
Επειδή, σύμφωνα με το
άρθρο 21 παρ. 1 του ν.
4172/2013 ορίζεται ότι: «1. Ως κέρδος από επιχειρηματική δραστηριότητα θεωρείται το σύνολο των εσόδων από τις επιχειρηματικές συναλλαγές μετά την αφαίρεση των επιχειρηματικών δαπανών, των αποσβέσεων και των προβλέψεων για επισφαλείς απαιτήσεις. ...». Επειδή με τις διατάξεις του
άρθρου 22 του ν.
4172/2013 ορίζεται ότι:
«Κατά τον προσδιορισμό του κέρδους από επιχειρηματική δραστηριότητα, επιτρέπεται η έκπτωση όλων των δαπανών, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 23 του Κ.Φ.Ε., οι οποίες:
α) πραγματοποιούνται προς το συμφέρον της επιχείρησης ή κατά τις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές της,
β) αντιστοιχούν σε πραγματική συναλλαγή και η αξία της συναλλαγής δεν κρίνεται κατώτερη ή ανώτερη της αγοραίας, στη βάση των στοιχείων που διαθέτει η Φορολογική Διοίκηση,
γ) εγγράφονται στα τηρούμενα βιβλία απεικόνισης των συναλλαγών της περιόδου κατά την οποία πραγματοποιούνται και αποδεικνύονται με κατάλληλα δικαιολογητικά.».
Επειδή, σύμφωνα με την
ΠΟΛ.1113/2015, η οποία εκδόθηκε κατ' εφαρμογή των διατάξεων του
άρθρου 22 του ν.
4172/2013,
«Άρθρο 22 Εκπιπτόμενες επιχειρηματικές δαπάνες «....2. Ειδικότερα, εκπίπτουν οι δαπάνες που: α) πραγματοποιούνται προς το συμφέρον της επιχείρησης ή κατά τις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές της. Συγκεκριμένα, στις δαπάνες της περίπτωσης αυτής εμπίπτει κάθε δαπάνη, που κρίνεται απαραίτητη από τον επιχειρηματία ή τη διοίκηση της επιχείρησης, ανεξάρτητα εάν αυτή πραγματοποιείται δυνάμει νόμιμης ή συμβατικής υποχρέωσης, για την επίτευξη του επιχειρηματικού σκοπού, την ανάπτυξη των εργασιών, τη βελτίωση της θέσης της στην αγορά, εφόσον αυτή ενεργείται στα πλαίσια της οικονομικής αποστολής της ή κατά τις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές της και μπορεί να συμβάλλει στη δημιουργία εισοδήματος ή άλλως αποβλέπει στη διεύρυνση των εργασιών της και στην αύξηση του εισοδήματος της (
ΣτΕ 2033/2012) ή στην υλοποίηση δράσεων στο πλαίσιο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Δεν επιτρέπεται, δε, στη φορολογική αρχή να ελέγχει τη σκοπιμότητα και το προσήκον μέτρο των δαπανών αυτών (
ΣτΕ 2963/2013,
ΣτΕ 1729/2013, ΣτΕ 1604/2011, κ.ά.), εκτός αν τούτο ορίζεται ρητά και ειδικά στο νόμο (π.χ. ενδοομιλικές συναλλαγές). Επισημαίνεται ότι ως προς τα νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ισχύουν όσα ειδικότερα αναφέρονται κατωτέρω στην παρούσα, β) αντιστοιχούν σε πραγματική συναλλαγή, η αξία της οποίας δεν κρίνεται κατώτερη ή ανώτερη της αγοραίας, στη βάση των στοιχείων που διαθέτει η Φορολογική Διοίκηση γ) εγγράφονται στα λογιστικά αρχεία (βιβλία) της επιχείρησης την περίοδο που πραγματοποιούνται και αποδεικνύονται με κατάλληλα δικαιολογητικά. Επομένως, οι δαπάνες θα πρέπει να έχουν καταχωρηθεί στα τηρούμενα βιβλία του φορολογικού έτους που αυτές έχουν πραγματοποιηθεί με βάση τα κατάλληλα δικαιολογητικά. Διευκρινίζεται ότι η έννοια των δικαιολογητικών είναι ευρύτερη των φορολογικών στοιχείων και περιλαμβάνει κάθε πρόσφορο δικαιολογητικά, όπως ενδεικτικά, στοιχεία που προβλέπονται από τις διατάξεις του ν.
4308/2014 (Ε.Δ.Π.), δημόσια ή ιδιωτικά έγγραφα, απολογιστικά στοιχεία (π.χ. αποσβέσεις), δήλωση στην περίπτωση ιδιοχρησιμοποίησης, κ.λπ 3. Κατόπιν όλων όσων αναφέρθηκαν παραπάνω συνάγεται ότι οι επιχειρηματικές δαπάνες εκπίπτουν, εφόσον πληρούν αθροιστικά τα κριτήρια του άρθρου 22 και δεν ανήκουν στον περιοριστικό κατάλογο του άρθρου 23 ή της παραγράφου 4 του άρθρου 48 »
Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις του
άρθρου 38 του ν.
4174/2013 Γενικός κανόνας απαγόρευσης καταχρήσεων, ως ίσχυε στην κρινόμενη χρήση, ορίζεται, ότι: άρθρο 38. Γενική διάταξη κατά της φοροαποφυγής «Άρθρο 38 1. Κατά τον προσδιορισμό φόρου, η Φορολογική Διοίκηση δύναται να αγνοεί κάθε τεχνητή διευθέτηση ή σειρά διευθετήσεων που αποβλέπει σε αποφυγή της φορολόγησης και οδηγεί σε φορολογικό πλεονέκτημα. Οι εν λόγω διευθετήσεις αντιμετωπίζονται, για φορολογικούς σκοπούς, με βάση τα χαρακτηριστικά της οικονομικής τους υπόστασης.
2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, ως «διευθέτηση» νοείται κάθε συναλλαγή, δράση, πράξη, συμφωνία, επιχορήγηση, συνεννόηση, υπόσχεση, δέσμευση ή γεγονός. Μια διευθέτηση μπορεί να περιλαμβάνει περισσότερα από ένα στάδια ή μέρη.
3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, η διευθέτηση ή σειρά διευθετήσεων είναι τεχνητή εφόσον στερείται οικονομικής ή εμπορικής ουσίας. Για τον καθορισμό του τεχνητού ή μη χαρακτήρα μιας διευθέτησης ή σειράς διευθετήσεων, η Φορολογική Διοίκηση εξετάζει εάν αυτές αφορούν μια ή περισσότερες από τις ακόλουθες καταστάσεις: α) ο νομικός χαρακτηρισμός των μεμονωμένων σταδίων από τα οποία αποτελείται μια διευθέτηση είναι ασυμβίβαστος με τη νομική υπόσταση της διευθέτησης στο σύνολό της β) η διευθέτηση ή σειρά διευθετήσεων εφαρμόζεται κατά τρόπο που δεν συνάδει με μια συνήθη επιχειρηματική συμπεριφορά γ) η διευθέτηση ή σειρά διευθετήσεων περιλαμβάνει στοιχεία που έχουν ως αποτέλεσμα την αλληλοαντιστάθμιση ή την αλληλοακύρωσή τους δ) η σύναψη συναλλαγών είναι κυκλικού χαρακτήρα ε) η διευθέτηση ή σειρά διευθετήσεων οδηγεί σε σημαντικό φορολογικό πλεονέκτημα αλλά αυτό δεν αντανακλάται στους επιχειρηματικούς κινδύνους, τους οποίους αναλαμβάνει ο φορολογούμενος ή στις ταμειακές ροές του στ) το αναμενόμενο περιθώριο κέρδους πριν από το φόρο είναι σημαντικό σε σύγκριση με το ύψος του αναμενόμενου φορολογικού πλεονεκτήματος. 4. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, ο στόχος μιας διευθέτησης ή σειράς διευθετήσεων συνίσταται στην αποφυγή της φορολόγησης, εφόσον, ανεξαρτήτως από τις υποκειμενικές προθέσεις του φορολογούμενου αντίκειται στο αντικείμενο, στο πνεύμα και στο σκοπό των φορολογικών διατάξεων που θα ίσχυαν σε άλλη περίπτωση.5. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, ένας δεδομένος στόχος πρέπει να θεωρείται κρίσιμος, εφόσον οποιοσδήποτε άλλος στόχος που αποδίδεται ή θα μπορούσε να αποδοθεί στη διευθέτηση ή στη σειρά διευθετήσεων φαίνεται αμελητέος, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων της υπόθεσης.6. Για να καθοριστεί εάν η διευθέτηση ή η σειρά διευθετήσεων έχει οδηγήσει σε φορολογικό πλεονέκτημα με την έννοια της παραγράφου 1, η Φορολογική Διοίκηση συγκρίνει το ύψος του οφειλόμενου φόρου από τον φορολογούμενο, λαμβάνονται.»
Επειδή, εν προκειμένω δεν αναγνωρίστηκε για έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα η καταχωρημένη δαπάνη στον λογαριασμό (60.05.00.10) «Αποζημίωση Απόλυσης Εμμίσθων» αξίας 40.204,99 €, η οποία αφορούσε την αποζημίωση απόλυσης της , απασχολούμενης με μισθωτή εργασία στην προσφεύγουσα εταιρεία, καθώς ο έλεγχος έκρινε ότι, «..δεν πληρείται το κριτήριο για την έκπτωση των δαπανών, που τίθεται από το
άρθρο 22 του ν.
4172/2013, δηλαδή να πραγματοποιούνται προς το συμφέρον της επιχείρησης και να αντιστοιχούν σε πραγματική συναλλαγή η οποία δεν κρίνεται κατώτερη ή ανώτερη της αγοραίας και εν προκειμένω της προβλεπόμενης από την εργατική νομοθεσία. Επιπλέον σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 38 § 1 του ν.
4174/2013 η φορολογική διοίκηση δύναται να αγνοεί κάθε τεχνητή διευθέτηση (δηλ. στερείται οικονομικής και εμπορικής ουσίας) που αποβλέπει στην αποφυγή της φορολόγησης και οδηγεί σε φορολογικό πλεονέκτημα. Η συγκεκριμένη πράξη συνίσταται στην αποφυγή της φορολόγησης εκ μέρους της ελεγχόμενης εταιρείας εφόσον αντίκειται και στο πνεύμα και στο σκοπό των φορολογικών διατάξεων.»
Επειδή, η προσφεύγουσα εταιρεία ισχυρίζεται ότι το ποσό της επίδικης αποζημίωσης αποτελεί παραγωγική δαπάνη για την επιχείρηση, πληροί τις προϋποθέσεις του
άρθρου 22 του ν.
4172/2013, σύμφωνα δε με αποφάσεις του ΣτΕ 3735/1988,
ΣτΕ 4118/1997 κρίθηκε ότι γίνονται αποδεκτές περιπτώσεις αποζημίωσης απολύσεως πέραν της νομίμου, το συνολικό ποσό της αποζημίωσης αυτής φορολογήθηκε στο όνομα της δικαιούχου υπαλλήλου (σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις της φορολογίας εισοδήματος) και περαιτέρω καταβλήθηκε σε αυτήν ως ανταπόδοση για τις υπηρεσίες που προσέφερε στην επιχείρηση. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η επικαλούμενη από τον έλεγχο εφαρμογή της διάταξης της
παραγράφου 1 του άρθρου 38 του ν.
4174/2013 είναι όχι μόνο αόριστη αλλά και ατυχής και εσφαλμένη. Επειδή, λαμβάνοντας υπόψη ότι:
- η υπό κρίση δαπάνη αφορά το ποσό της αποζημίωσης λόγω καταγγελίας σύμβασης (την 22/12/2014) που δόθηκε στην απασχολούμενη μισθωτή η οποία είναι και αντιπρόεδρος του Δ.Σ. της προσφεύγουσας εταιρείας καθώς και σύζυγος του προέδρου και διευθύνοντα συμβούλου του Δ.Σ. κ
- το ποσό της αποζημίωσης ήταν το διπλάσιο από το προβλεπόμενο από τις ισχύουσες διατάξεις.
- δεν υπάρχει απόφαση της Γ.Σ. της εταιρείας για την καταβολή αποζημίωσης.
- ο λόγος απόλυσης, ως ισχυρίζεται η προσφεύγουσα, ήταν η διακοπή του κλάδου εμπορίας όπου εργαζόταν η υπάλληλος, ωστόσο δεν προσκομίστηκε ούτε στον έλεγχο ούτε με την υπό κρίση ενδικοφανή προσφυγή, η απόφαση της Γ.Σ. με αυξημένη εκπροσώπηση των μετόχων σύμφωνα με το άρθρο 24§2 του καταστατικού της εταιρείας.
- δεν εξηγείται επαρκώς και δεν τεκμηριώνεται ο λόγος για τον οποίο έπρεπε να λάβει μεγαλύτερη της οριζόμενης αποζημίωσης απόλυσης, πέρα από το γεγονός του ότι η ίδια είναι μέλος του Δ.Σ. και σύζυγος του κύριου μετόχου, προέδρου και διευθύνοντα συμβούλου της ελεγχόμενης εταιρείας. Αυτό όμως δεν αρκεί για να χαρακτηριστεί η δαπάνη ως παραγωγική.
- δεν εξηγείται ο λόγος για τον οποίο δεν ζητήθηκε η επιστροφή της καταβληθείσας αποζημίωσης δεδομένου ότι η αποζημίωση απόλυσης καταβάλλεται στον εργαζόμενο με σκοπό να αμβλύνει τις δυσμενείς συνέπειες της απώλειας της θέσεως εργασίας του, γεγονός που δεν υφίσταται στην προκειμένη περίπτωση αφού επαναπροσλήφθηκε την 22/01/2015 στην ίδια θέση που κατείχε.
Ορθώς ο έλεγχος έκρινε ότι πρόκειται για δαπάνη που πραγματοποιήθηκε με σκοπό το όφελος της εταιρείας, το οποίο προκύπτει από την μείωση των κερδών της εταιρείας, με την έκπτωση της δαπάνης από τα ακαθάριστα έσοδά της και χωρίς την υποχρέωση καταβολής εργοδοτικών εισφορών και ο ανωτέρω χειρισμός αποβλέπει στην αποφυγή της φορολόγησης εκ μέρους της προσφεύγουσας εταιρείας.
Επειδή, εν προκειμένω ορθώς ο φορολογικός έλεγχος δεν αποδέχθηκε τον ως άνω χειρισμό και δεν αναγνώρισε προς έκπτωση την ως άνω δαπάνη από τα ακαθάριστα έσοδα του φορολογικού έτους 2014, και οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας περί του αντιθέτου απορρίπτονται ως νόμω και ουσία αβάσιμοι.
Επειδή, οι διαπιστώσεις του ελέγχου, όπως αυτές καταγράφονται στην από 24/12/2019 έκθεση μερικού ελέγχου φορολογίας εισοδήματος ν.
2238/1994 και ν.
4172/2013 της Δ.Ο.Υ. Χανίων, επί της οποίας εδράζεται η προσβαλλόμενη πράξη, κρίνονται βάσιμες, αποδεκτές και πλήρως αιτιολογημένες, η υπό κρίση ενδικοφανής προσφυγή πρέπει να απορριφθεί.
Αποφασίζουμε
Την απόρριψη της με αρ. πρωτ /28-01-2020 ενδικοφανούς προσφυγής της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία « », με ΑΦΜ
Οριστική φορολογική υποχρέωση του υπόχρεου - καταλογιζόμενα ποσά με βάση την παρούσα απόφαση:
Οικονομικό έτος 2014
Βάσει απόφασης
Διαφορά φόρου εισοδήματος: 15.114,87 €
Πρόστιμο φόρου (άρθρων 58): 3.778,22 €
ΚΑΤΑΛΟΓΙΖΟΜΕΝΟ ΠΟΣΟ: 18.893,09 €
Η παρούσα απόφαση να κοινοποιηθεί από αρμόδιο όργανο με τη νόμιμη διαδικασία στον υπόχρεο.
ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥ ΤΗΣ Δ/ΝΣΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟΔ/ΝΣΗΣ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ
Ακριβές Αντίγραφο
Η Υπάλληλος του Τμήματος Διοικητικής Υποστήριξης
Σημείωση: Κατά της απόφασης αυτής επιτρέπεται η άσκηση προσφυγής ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων εντός τριάντα (30) ημερών από την κοινοποίησή